Mobilya fuarlarında mekân kurgusu

8

stand tipi; oda sahnesi özel tasarım tarafında çözülür

Stand tipleri

Sahne kurmak, ürün dizmek değil

Mobilya fuarında en yaygın hata, ürünleri koridora paralel sıralamaktır. Böyle dizilen bir koltuk mağaza deposu gibi görünür; ölçüsü, dokusu ve hangi mekâna ait olduğu okunmaz. Alıcı ürünü değil, ürünün kurduğu odayı satın alır. Aynı koltuk bir halının üstünde, bir sehpayla ve arkasında bir duvar rengiyle durduğunda bambaşka bir ürün hâline gelir.

Bunun yerine iki ya da üç oda sahnesi kurulur. Her sahnenin bir duvarı, bir zemin dokusu, bir aydınlatma karakteri ve sınırlı sayıda parçası olur. Sahne sayısını artırmak yerine her birini tamamlamak daha iyi sonuç verir; yarım kalmış dört sahne, bitmiş iki sahneden zayıftır. Sahneleri farklı kullanıcı profillerine ayırmak, koleksiyonun genişliğini de anlatır.

Sahneler arasındaki geçiş yürüme koridorudur ve en az 120 santimetre olmalıdır. Ziyaretçi sahnenin içine girecek, dönecek, oturacak, bazen fotoğraf çekecektir. Koridoru daraltmak, sahneyi vitrine çevirir. Stand tasarımı aşamasında bu koridorlar mobilyadan önce çizilir ve mobilya onlara göre yerleşir.

Zemin ve tavan ev hissini kurar

Fuar salonunun zemini beton, tavanı ise on metre yukarıda çelik kirişlerden oluşur. Bu iki yüzeyle ev hissi kurulamaz. Mobilya standında zemin kaplaması bu yüzden dekor değil, kurgunun parçasıdır: ahşap görünümlü kaplama, kısa tüylü halı ya da sahneye göre değişen dokular kullanılır. Zemin değişimi aynı zamanda sahne sınırını çizer, duvara gerek kalmadan iki odayı ayırır.

Tavanı tamamen kapatmak her zaman mümkün değildir; fuar merkezleri yangın algılama ve sprinkler sebebiyle kapalı tavana sınır koyar, bazı salonlarda toplam alanın belirli bir oranını aşan kapama için ayrı izin gerekir. Delikli veya çerçeveli kısmi tavanlar bu sınırı aşmadan mekânı alçaltır ve odayı tanımlar.

Alçalan tavan aynı zamanda aydınlatmayı taşır. Sarkıt armatür, mobilya fuarında en hızlı iş gören öğedir: masanın üstündeki bir sarkıt, masayı otomatik olarak bir yemek odasına dönüştürür. Işığın rengi de sıcak tarafta tutulur; nötr beyaz ışık ürünü doğru gösterir ama mekânı ofise benzetir ve alıcının kurmak istediği çağrışımı bozar.

Oturulan teşhir ve yıpranma

Mobilya, denenmeden seçilmez. Ziyaretçi koltuğa oturur, çekmeceyi açar, menteşeyi dener, kolçağa yaslanır. Standı "bakılacak" bir sergi gibi kurmak, satın alma kararının önündeki en büyük engeldir. Şerit çekilmiş bir kanepe, hiç konulmamış kanepeden kötüdür; ziyaretçiye ürünün dayanıksız olduğunu söyler ve bunu personel açıklamak zorunda kalır.

Bunun bedeli yıpranmadır. Açık renk kumaş dördüncü günde kirlenir, kenar bantları çizilir, mekanizmalar gevşer. Bu yüzden standa gönderilen parçalar fuar sonrası satılacak parçalar olarak seçilmez; ayrı bir fuar seti ayırmak, her sezon aynı tartışmayı bitirir. Yedek minder kılıfı ve dokunmatik rötuş kalemi de sandığa konur.

Günlük bakım listesi gerekir: her sabah minderlerin düzeltilmesi, kumaşın rulo fırçayla temizlenmesi, açık kalan çekmecelerin kapatılması, halının çekilmesi. Bu iş beş dakika sürer ve kimse üstlenmezse yapılmaz. Fuar standı hizmetlerimiz içinde fuar boyunca sahada teknik destek bu işleri de kapsar.

Kaç oda sahnesi kurmalıyız?

Metrekareye göre değişir, ama tamamlanamayacak sayıda sahne kurmaktansa az sayıda ve bitmiş sahne tercih edilir. Her sahne kendi duvarını ve ışığını ister.

Ziyaretçinin oturmasını nasıl kolaylaştırırız?

Şerit ve uyarı levhası kullanmayarak. Sahnenin girişini açık bırakmak, halının koridora bir adım taşması ve personelin ayakta beklememesi yeterlidir.