Stand bütçesini düşürmenin yanlış yolları

4/8

tekrar kullanılabilir tip sayısı; en sağlam tasarruf yolu

Stand tipleri

Aydınlatmadan kısmak

Aydınlatma teklifte kalem olarak küçük görünür, standın algısında ise en büyük paya sahiptir. Salon genel aydınlatması standların üzerine düz ve soğuk bir ışık düşürür; ürünü, malzemeyi ve grafiği ayıran şey standın kendi ışığıdır. Armatür sayısını yarıya indiren bir tasarruf, standı komşusunun yanında donuk gösterir.

Karşılaştırma kolay yapılabilir: aynı fuarda iyi aydınlatılmış küçük bir stand ile kötü aydınlatılmış büyük bir stand yan yana durduğunda, ziyaretçi küçük olana bakar. Aydınlatma metrekare satın almadan görünürlük satın almanın en ucuz yoludur.

Kısılacaksa armatür sayısından değil türünden kısılır. Üç katmanlı bir kurguda genel aydınlatma sadeleşebilir, ürün üzerindeki vurgu ışığı kalmalıdır. Tasarım aşamasında bu ayrımı yaptığımızda bütçe düşerken etki korunuyor.

Aynı mantık grafik baskı kalitesi için de geçerli. Düşük çözünürlüklü ya da ucuz malzemeye basılmış bir görsel, iki metre mesafeden fark ediliyor ve standın geri kalanındaki işçiliği de değersizleştiriyor.

Depodan ve ekipten kısmak

Depo alanı satılmayan metrekare gibi görünür ve ilk elenen şey olur. Sonuç fuarın ikinci günü belli olur: kutular masanın altında, paltolar sandalyede, numuneler yerde durur. Ziyaretçinin gördüğü şey standın tasarımı değil, dağınıklığıdır.

Aynı mantık saha ekibi için de geçerli. Kurulum ekibini bir kişi eksiltmek gündelik ücret kadar tasarruf sağlar; buna karşılık kurulum bir gün uzarsa konaklama, yemek ve salon çalışma saati maliyeti bu tasarrufu geçer. Sahada eksik adam, ek gün demektir.

Fuar günlerindeki stand personeli için de aynı: dört kişilik bir stand üç kişiyle işletilirse, yoğun saatte bekleyen ziyaretçi gider. Kaybedilen görüşmenin maliyeti hiçbir bütçede yazmaz ama gerçektir.

Bu üç kalemin ortak yanı, tasarrufun fuar günlerinde geri alınmasıdır. Kesilen para bütçe tablosunda görünür, karşılığında kaybedilen şey görünmez. Karar verirken tasarrufun nerede yazıldığına değil, nerede hissedileceğine bakmak gerekiyor. Bu ayrım, bütçe toplantısında en zor savunulan ama en doğru olan cümledir.

Doğru tasarruf alanları

1. Metrekare. En büyük kalem alandır ve alan hem kirayı hem standı belirler. Otuz altı metrekarelik iyi bir stand, elli metrekarelik vasat bir standdan daha iyi iş yapar.
2. Stand tipi. Tekrar kullanılabilir bir sisteme geçmek, ikinci fuardan itibaren üretim kalemini sıfırlar. Tasarruf tek fuarda değil, takvimde ortaya çıkar.
3. Mobilya. Masa, sandalye, buzdolabı ve vitrin çoğu fuarda kiralanabilir. Üretim yerine kiralama, nakliye hacmini de düşürür.
4. İşlev sayısı. Bir standa üç işlev yükleyip iyi çözmek, altı işlev yükleyip hepsini yarım bırakmaktan ucuzdur.

Bu dört başlıkta yapılan tasarruf standın işleyişini bozmuyor, çünkü kesilen şey kalite değil kapsam. Otuz altı metrekarelik iyi aydınlatılmış, depolu ve düzgün grafikli bir stand, elli metrekarelik yarım kalmış bir standdan hem ucuz hem daha çok iş yapıyor.

Bütçe kısıtı ortaya çıktığında ilk soru şu olmalı: neyi çıkarabiliriz. İkinci soru ise, çıkardığımız şey fuar günlerinde hissedilecek mi. Bu iki soru sırayla sorulduğunda yanlış kalemlere el atılmıyor.

Malzeme kalitesini düşürmek doğru bir tasarruf mu?

Tek kullanımlık bir standda savunulabilir. Tekrar kullanılacak bir sistemde değil; ucuz panel ikinci fuarda köşelerinden dağılır ve yenileme maliyeti tasarrufu aşar.

Bütçe yetmiyorsa ne yapmalı?

Alanı küçültün. Aynı kaliteyi daha az metrekarede sürdürmek, aynı metrekarede kaliteyi düşürmekten hem daha ucuz hem daha iyi sonuç verir.